Cécile Wilbers

Richard Wagnerlaan 21

3533 GD UTRECHT

info@literatuurcoach.nl

Op vakantie!

Nog even en dan mag ik op vakantie! En dan altijd weer het dilemma: hoeveel boeken mogen er mee? In onze brandweerauto/camper heb ik mijn eigen boekenkast en mag ik zoveel boeken mee nemen als ik wil, maar zaterdag ga ik vliegen en zit dat er niet in. Voor een e-reader ben ik te ouderwets; doe mij maar een papieren boek waar ik hoekjes in mag maken, zinnen in mag onderstrepen en opmerkingen erbij mag kriebelen. Deze liggen klaar:

Ik mag er drie meenemen van mezelf. Nog drie nachtjes om de knoop door te hakken…

Winterretraite aan zee

Dat was weer een fijne leesretraite! We zaten op een bijzondere locatie, een gerenoveerde oude bollenschuur in Noordwijk, op loopafstand van het strand. Was het op zaterdag nog koud en wit, op zondag was het ineens lente en konden we schelpen zoeken in de zon. Een fijne afwisseling van het lezen, want er werden heel wat bladzijden weggetikt! De boekentips vlogen over tafel, altijd onder het genot van de heerlijkheden die Annemieke van Het zoete leven ons voorschotelde.

      

Ik las dit weekend Ik ben ik ben ik ben, een bijzonder boek van Maggie O’Farrell, met verhalen over de zeventien momenten in haar leven waarop ze de dood in de ogen keek. En Herfst, de nieuwe poëtische en associatieve roman van Ali Smith. Topper van het weekend was De macht van Naomi Alderman, waar ik al eerder over schreef: een roman die leest als een spannende Netflixserie en je genoeg stof tot nadenken geeft.

Ook een keer mee op leesretraite? Stuur een mailtje naar info@literatuurcoach.nl, dan krijg je bericht als er weer een nieuwe datum is gepland.

Macht en de kleur blauw

De macht van Naomi Alderman heb ik met zoveel plezier gelezen dat ik er wat zendingsdrang aan over heb gehouden: lees dat boek! Het verhaal: vijftienjarige meisjes over de hele wereld ontdekken dat zij een elektrische kracht bezitten. Met de minste vingerbeweging kunnen ze folterende pijnen veroorzaken, en zelfs doden. Wat volgt is een snelle omkering van de man-vrouwverhoudingen, die zo zijn eigen uitdagingen met zich meebrengt. Geschreven met de vaart van een thriller en de toon van een goede Netflixserie. Zo’n boek waarvan je het ontzettend jammer vindt dat je het uit hebt. Niet aarzelen en snel gaan lezen!

Iets heel anders: Bluets van Maggie Nelson. Een mooie heruitgave van dit boek uit 2009. In 227 poëtische fragmenten staat ze stil bij de kleur blauw en de betekenis die die kleur voor haar heeft. Soms filosofisch, soms heel direct, altijd boeiend. Dit boek inspireerde Sarah Perry tot het personage van de domineesvrouw in het Monster van Essex en is op zichzelf ook erg de moeite waard.

1 2 3 8